Türk dünyasında əriştə yolculuğu

Bu yeməklərin ortaq cəhəti xəmirin evdə əl ilə açılıb kəsilməsi və ya uzadılmasıdır. Un, su və çox vaxt yumurtadan hazırlanan xəmir ət suyunda və ya ətli-tərəvəzli sousla süfrəyə gəlir. Sadə tərkibi və doyurucu olması bu yeməkləri həm gündəlik, həm də qonaq süfrəsinin bir hissəsinə çevirir.

Qazaxıstanda kespe əl ilə açılıb kəsilən xəmirin ət suyunda bişirildiyi yeməkdir. Özbəkistanda lağman çəkilərək uzadılan əriştəni ət və tərəvəzli sousla birləşdirir; mənşəyi barədə fikirlər müxtəlifdir, Orta Asiyanın Uyğur və Dungan mətbəxləri ilə əlaqəsi tez-tez qeyd olunur. Qırğızıstanda aşlyan-fu soyuq və acı verilir, tərkibində nişasta jeleyi olur. Tatarıstanda tokmaç, Başqırdıstanda isə tukmas evdə hazırlanan əriştəli şorbalardır; bu iki ad və resept bir-birinə yaxındır, təfərrüatlar ailədən ailəyə dəyişir.

Bu yeməklər adətən böyük bir qabda və ya dəfələrlə doldurulan kasalarda verilir. İsti şorba və ya soyuq aşlyan-fu fərq etmir; süfrədə hər kəsin kasası dolana qədər söhbət davam edir.